Νάξος: Ενας ακόμη "φίλος" που πάρκαρε όπου θεώρησε σωστό

Με το πέρας της καραντίνας βλέπουμε μια τάση να καταπατήσουμε τα πάντα. Λες και θέλουμε μέσα σε λίγες ημέρες να καλύψουμε όλα τα λάθη που είχαμε κάνει το διάστημα που μείναμε σπίτι.

Η έχω την αίσθηση ότι γίναμε περισσότερο προσεκτικοί…. Και αίφνης αρχίζουν οι αναφορές για εικόνες από συμπολίτες μας, οι οποίες ενδεχομένως κάποια άλλη στιγμή να περνούσαν απαρατήρητες.

Είδαμε τι έγινε με το πάρκινγκ στο χώρο δίπλα από το Δημαρχείο της Νάξου. Αίφνης όλοι παρατήσαμε τα οχήματά μας όπου βρήκαμε χωρίς δεύτερη … ανάσα για την κίνησή μας, και με το σκεπτικό «εντάξει, μόνοι είμαστε στο νησί, τι έγινε εάν το παρατήσω όπου βρω».

Είναι όμως έτσι; Όχι… Οφείλουμε να σεβόμαστε τον συνάνθρωπό μας. Ακόμη κι εάν έχουμε την αίσθηση ότι είμαστε μόνοι…

Το ίδιο συμβαίνει και στα περίφημα «στενά δρομάκια» της νέας … πόλης. Στους παράδρομους οι οποίοι έχουν πλάτος όχι μεγαλύτερο από δύο αυτοκίνητα (περίπου 4-5 μέτρα) κι όμως λειτουργούν ακόμη και ως κεντρικοί δρόμοι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η περίφημη Αμοργού που αποτελεί το βασικό δρόμο για την κάθοδο από την πάλαι ποτέ Πλατεία Πρωτοδικείου προς το κεντρικό πάρκινγκ…

Ένα αυτοκίνητο να σταματήσει για οποιοδήποτε λόγο και όλα τελείωσαν.

Το ίδιο συμβαίνει και σε άλλα σημεία.

Όπως αυτή η εικόνα που ήρθε από φίλο της ιστοσελίδας. Πρωί της Τετάρτης και επιχείρησε να κινηθεί στο δρόμο που βλέπουμε. Κι ένας συντοπίτης μας είχε αφήσει εκεί το αυτοκίνητό του…

Κάποιος θα πει «εντάξει, έχει χώρο, μπορεί να περάσει, δεν εμποδίζει». Ποια όμως είναι η μαγκιά; Να περάσουμε ξυστά από το αυτοκίνητο και τον τοίχο ή να κινούμαστε χωρίς φόβο ατυχήματος;

Ο φίλος μας επέλεξε να κάνει αναστροφή. Αποτέλεσμα; Για αρκετά λεπτά στο σημείο αυτό να υπάρχει αναστάτωση και τα κορναρίσματα να διαδέχονται το ένα το άλλο…

Η αναστροφή στο τέλος έγινε… Όμως, όσοι βρέθηκαν στο σημείο αλλά και οι κάτοικοι στα όμορα σπίτια ενοχλήθηκαν…
Χάλασε η ημέρα τους. Γιατί; Επειδή ένας συμπολίτης μας δεν ήθελε να παρκάρει το αυτοκίνητό του σε χώρο που προβλέπεται και είναι περίπου 50 ή 80 μέτρα πιο μακριά…

Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα δικά μας… Πόσο δύσκολο είναι αλήθεια να το καταλάβουμε;

Και δεν είναι λύση πάντα να φωνάζουμε για την … απουσία της Δημοτικής Αστυνομίας. Ή να χρησιμοποιούμε τα ΜΜΕ ως μπαμπούλα…

Δεν είναι οι ρόλος αυτός κανενός εκ των δύο (Αστυνομία ή ΜΜΕ)…

Και δεν θα επανέλθουμε επί του θέματος…

Καλό καλοκαίρι και καλά … μυαλά