Νάξος (Λιανός - Μαργαρίτης): Από τα χαμόγελα του Σεπτεμβρίου στις μαχαιριές του Νοεμβρίου

Λένε ότι στην πολιτική όταν υπάρχει συμμαχία προσώπων, ο ένας θα κάνει το άλλο και ο άλλος τον καβαλάρη… Το ζητούμενο όμως είναι πάντα για πόσο καιρό θα υπάρχει αυτή η ισορροπία… Δημήτρης Λιανός και Μανώλης Μαργαρίτης (ή και το ανάποδο ώστε να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις) επί μία σχεδόν δεκαετία βρέθηκαν να συνυπάρχουν όχι μόνο στον ίδιο πολιτικό χώρο αλλά και στην ίδια πλευρά της τοπικής αυτοδιοίκησης. Αν και το 2010 ξεκίνησαν ως αντίπαλοι και μάλιστα με αρκετές αντιπαραθέσεις, τελικά έδωσαν τα χέρια και πορεύτηκαν ο ένας για δύο εκλογικές μάχες ως δήμαρχος (βλ Μανώλης Μαργαρίτης) και ο έτερος (Δημήτρης Λιανός) ως το δεξί χέρι και ο «αντ’ αυτού»…

Είναι δεδομένο ότι σε μία οικογένεια υπάρχουν εντάσεις. Υπάρχουν διαφορές.  Πόσο μάλλον σε μία κοινή πορεία σε πολιτικό στίβο… Όμως, για το κοινό καλό που ήταν η κατάκτηση του Δήμου και η διατήρηση στην …κορυφή, όλα είχαν όπως αποδεικνύεται μπει κάτω από ένα χαλί…  Και τώρα βγήκαν στην επιφάνεια… Πριν από μερικές ημέρες, η Παρασκευή (Βούλα) Μαργαρίτη, κόρη του Μανώλη Μαργαρίτη με επιστολή της έκανε γνωστή την ανεξαρτητοποίησή της από την δημοτική παράταξη «Ενωμένοι Μπορούμε», διατήρησε δηλαδή την ιδιότητά της ως Δημοτική Σύμβουλος και παραιτήθηκε από τη θέση της Προέδρου της Κοινωφελούς Δημοτικής Επιχείρησης Δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων. Αιτία της παραίτησης; Τα «γνωστά σε όλους γεγονότα του τελευταίου διαστήματος» ενώ στην ανακοίνωσή της μίλησε με υποτιμητικό τρόπο τόσο για τον Δήμαρχο Δημήτρη Λιανό όσο και για βουλευτή που απέφυγε να κατονομάσει…

Και όπως ήταν λογικό άρχισαν οι αναλύσεις για το μέλλον της Δημοτικής Παράταξης «Ενωμένοι Μπορούμε» και των ισορροπιών που ενδεχομένως να διαμορφωθούν στο Δημοτικό Συμβούλιο Νάξου και Μικρών Κυκλάδων έχοντας προηγηθεί και η παραίτηση του Γιάννη Τσολάκη…

Η σωστή και η λάθος κίνηση

Οπότε έχω την αίσθηση ότι πρέπει να πούμε ένα δύο πράγματα με το όνομά τους… Εν αρχή ο Γιάννης Τσολάκης. Ο οποίος προς τιμή του παρέδωσε ουσιαστικά τη καρέκλα του Δημοτικού Συμβούλου (σ.σ. με βάση τη σειρά επιλαχόντων από τις εκλογές του Μαΐου, ο Νίκος Σέργης είναι ο διάδοχος αν και ήδη υπάρχει φημολογία για το δικό του μέλλον) και αποχώρησε από τη πολιτική σκηνή. Το γιατί το έκανε; Το εξήγησε με απλά λόγια όταν και υπέβαλε παραίτηση. Ένωσε θιγμένος, απογοητευμένος. Ούτε γκρίνιαξε, ούτε άφησε αιχμές. «Σας ευχαριστώ κύριοι και άντε στο καλό»… Απλά πράγματα.

Αντίθετα, η κα Μαργαρίτη επέλεξε να κρατήσει μία καρέκλα που ουσιαστικά δεν της ανήκει από τη στιγμή που την κέρδισε χάρη σε ένα συνδυασμό που έχει άλλο αρχηγό. Όμως, με βάση τα όσα αναφέρει στην επιστολή της, προφανώς θεωρεί ότι όχι απλά της ανήκει αλλά είναι «δικιά της» όταν λέει προς τον κο Λιανό «όπως λέει όλος ο κόσμος, σας δώρισε την Δημαρχία» Είναι άλλωστε κάτι σαν μεταβατική ιδιότητα. Αφού ο Πατέρας μου δωρίζει δημαρχία, δεν μπορεί να μου δώσει κι εμένα μία καρέκλα;…  Στην πολιτική, η κίνηση αυτή (της ανεξαρτητοποίησης) δεν είναι και η πλέον ενδεδειγμένη. Δείχνει απλά προσήλωση στη καρέκλα και όχι στο συνδυασμό γιατί όπως είναι γνωστό στα ομαδικά σπορ (σ.σ. και η πολιτική είναι) το «εμείς» πάει πάνω από το «εγώ»…

Και πάμε στη σχέση Μαργαρίτη – Λιανού γιατί εκεί είναι το ενδιαφέρον… Ο Μανώλης Μαργαρίτης – σύμφωνα με την Παρασκευή και την επιστολή που έστειλε – όλο αυτό το διάστημα είχε δίπλα του έναν άνθρωπο «με συνεχή αναρμόζουσα συμπεριφορά σας απέναντί του» και ο οποίος «κινηθήκατε ΕΜΦΑΝΩΣ και ΑΦΑΝΩΣ κατά του Πατέρα μου» με αφορμή τα τελευταία γεγονότα…  Όμως, ο ίδιος ο Μανώλης Μαργαρίτης, πριν από έναν χρόνο (Οκτώβριος του 2018) όταν παρέδιδε ουσιαστικά συνδυασμό και δήμο στον Δημήτρη Λιανό άλλα έλεγε και μάλιστα δημόσια Ο Δημήτρης Λιανός ήταν και είναι άνθρωπος της απόλυτης εμπιστοσύνης μου… Είναι άνθρωπος που ξέρει την Τοπική Αυτοδιοίκηση όσο κανείς…. Είναι ένας άνθρωπος χορτάτος… Ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας στον ιδιωτικό τομέα και επιτυχημένος οικογενειάρχης. Έχει δώσει δείγματα γραφής για τις ικανότητές του…».

lianos-margaritis.jpg

Τι ισχύει από τα δύο; Και γιατί αυτή η αλλαγή μέσα σε ένα χρόνο; Τι έγινε στο διάστημα αυτό; Το τι έγινε είναι απλό… Ο Μανώλης Μαργαρίτης προσπάθησε να πετύχει αυτό που είχε στο μυαλό του όταν άφηνε τον περασμένο Οκτώβριο το Δήμο, κοινώς να «πολιτευτεί και να διεκδικήσει έδρα στη Βουλή των Ελλήνων» Τι πιο όμορφο και πιο λογικό… Όμως, ξέχασε έναν παράγοντα: τον βουλευτάκο όπως αναφέρει στην επιστολή της η κόρη του Βούλα Μαργαρίτη. Το ποιος είναι ο «βουλευτάκος» νομίζω ότι όλοι καταλαβαίνουμε. Και δεν θέλει και πολύ μυαλό, έτσι δεν είναι; Ο κος Μαργαρίτης βρέθηκε αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της περιόδου Δεκέμβριος – Απρίλιος στην Αθήνα και είχε σειρά συναντήσεων με ανθρώπους της Νέας Δημοκρατίας σε μία προσπάθεια να ενταχθεί στο ψηφοδέλτιο. Όμως, δεν τα κατάφερε. Το ποιος ευθύνεται και δεν μπήκε, σίγουρα θα το βρει, όχι η υπηρεσία, αλλά ο ιστορικός του μέλλοντος, αν και τα κουκιά είναι μετρημένα με βάση όσους τα ξέρουν. Και σίγουρα δεν είναι απαραίτητο, ότι τη ζημιά την έκανε ο …βουλευτάκος. Μπορεί να την έκανε και άνθρωπος υπεράνω υποψίας και απ αυτούς που χτυπούν τη πλάτη φιλικά χαμογελώντας… Και σίγουρα ο Λιανός δεν θα μπορούσε να επιβάλει την γνώμη του σ’ αυτή την υπόθεση…

Όσο για τα περίφημα τελευταία γεγονότα που λειτούργησαν ως η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτάμι; Δεν είναι άλλα από την ανακοίνωση του νέου  διοικητή και αναπληρωτή διοικητή στα Νοσοκομεία Σύρου και Νάξου. Οι πληροφορίες ήθελαν τον κο Μαργαρίτη να θέλει τη θέση του αναπληρωτή διοικητή στο Νοσοκομείο Νάξου. Κάποιος θα μπορούσε να πει από … Δήμαρχος, κλητήρας αλλά ο καθένας κάνει τις επιλογές του και είναι απόλυτα σεβαστές. Όπως και ο τρόπος που επιχειρεί για να πετύχει το στόχο του. Μάλιστα, φημολογείται ότι είχε στο πλευρό του και την Τοπική Οργάνωση της Νάξου, ενώ είχε και υπογραφές αιρετών (πρώην και νυν) που προωθούσαν την υποψηφιότητά του συν βέβαια έναν πολύ δυνατό φάκελο όσον αφορά τα προσόντα και την εμπειρία του. Όμως, στη θέση του αναπληρωτή Διοικητή επιλέγει από τον υπουργό Υγείας η Καλλίτσα Φραγκίσκου (σ.σ. κανείς δεν σκέφτηκε ότι ενδεχομένως να είχε τα περισσότερα προσόντα απ όλους τους υποψήφιους), η οποία ήταν υποψήφια δημοτική σύμβουλος Νάξου και Μικρών Κυκλάδων με τον συνδυασμό «Ενωμένοι Μπορούμε». Το «λάθος» της κας Φραγκίσκου είναι ότι έχει αδελφή, τη σύζυγο του Δημήτρη Λιανού. Κι αυτό θεωρήθηκε ως …χτύπημα κάτω από τη ζώνη. Δηλαδή ο άνθρωπος της απολύτου εμπιστοσύνης του κου Μαργαρίτη, έκανε τα αδύνατα δυνατά να βάλει τη κουνιάδα του στο Νοσοκομείο Νάξου. Μία κουνιάδα που δεν μπόρεσε να βάλει στο Δήμο ως δημοτική Σύμβουλο. Αντίθετα, σύμφωνα με τον κα Μαργαρίτη, ο πατέρας Μαργαρίτης δώρισε στο Λιανό μία Δημαρχία…

Δεν είναι λίγο παράλογο αυτά; Εντός των συνόρων δηλαδή ο κος Μαργαρίτης να μπορεί να δωρίζει δημαρχίες και ο κος Λιανός να μην μπορεί να βάλει τη κουνιάδα του στο Δήμο, αλλά εκτός … Νάξου, ο Λιανός να κόβει το δρόμο του Μαργαρίτη για το Νοσοκομείο και να βάζει στη θέση του την Φραγκίσκου…  Ίσως γιατί εκτός … δήμου έχει την αρωγή του …βουλευτάκου. Το λέει ξεκάθαρα άλλωστε η κα Μαργαρίτη «αποδεικνύουν σαφώς και εκ του αποτελέσματος ότι εσείς κινηθήκατε ΕΜΦΑΝΩΣ και ΑΦΑΝΩΣ κατά του Πατέρα μου, εκτελώντας εντολές του κάθε βουλευτάκου, αναμιγνύοντας προσωπικά μικροκομματικά παιχνίδια με την Τοπική Αυτοδιοίκηση». Άρα, το πρόβλημα του κου Μαργαρίτη δεν είναι ο Λιανός αλλά ο …βουλευτάκος. Ναι ή όχι;  Και βέβαια εδώ έχουμε και το παράδοξο με την τοπική οργάνωση της Νέας Δημοκρατίας. Φήμες αναφέρουν ότι έχουν ενοχληθεί σφόδρα για την όλη εξέλιξη τόσο του αναπληρωτή διοικητή του Νοσοκομείου όσο και για το θέμα του σμυριγλιού…  Οπότε το πρόβλημα μάλλον είναι μεγαλύτερο και ίσως το δούμε μπροστά μας στις επόμενες εκλογές όποτε κι εάν είναι αυτές…

Προς το παρών μένουμε στο ότι ο Λιανός από άνθρωπος απόλυτης εμπιστοσύνης έγινε άνθρωπος με συνεχή αναρμόζουσα συμπεριφορά και πιόνι του βουλευτάκου. Η Παρασκευή Μαργαρίτη κρατάει μία καρέκλα που της ανήκει λόγω του πατέρα της, ο οποίος μπορεί και δωρίζει δημαρχίες και έχουμε έναν βουλευτάκο που θα πρέπει να δώσει κι αυτός τις δικές του απαντήσεις. Όσο για την μάχη στο Δημοτικό Συμβούλιο; Κερδισμένοι σε πρώτη φάση αυτοί της αντιπολίτευσης. Που με 2 έδρες πλέον παραπάνω μπορούν να λένε ότι έχουν μοχλούς πίεσης προς την πλειοψηφία. Εδώ λοιπόν θα φανεί εάν ο νυν Δήμαρχος είναι απλά ένα πιόνι είτε του πρώην δημάρχου είτε του βουλευτάκου ή ένας πολιτικός που μπορεί να ασκήσει την δική του γραμμή ισορροπώντας σε τεντωμένο σκοινί και χωρίς δίκτυ ασφαλείας… Οι επόμενες ημέρες θα το δείξουν…