Ελλάδα - Αγιος Γεώργιος: Η βραχονησίδα που παράγει ... ενέργεια

Μεγάλη κουβέντα γίνεται αυτές τις εβδομάδες όσον αφορά την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών στα νησιά... Οι αντιδράσεις των κατοίκων (κυρίως) στη Τήνο είναι έντονες, όμως υπάρχει και η άλλη πλευρά... Αυτή που δείχνει τι κερδίζει κάποιος από την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών... Και βλέπουμε το παράδειγμα του Αγίου Γεωργίου, βραχονησίδας απέναντι σχεδόν από το Σούνιο όπου καλύπτει τις ετήσιες ανάγκες σε ενέργεια 50.000 νοικοκυριών της Αττικής... Νησί που ενεργοποιήθηκε εδώ και μερικούς μήνες όταν και μετατράπηκσε σε μονάδα παραγωγής ενέργειας.

Το έργο αφορά στην πρώτη ιδιωτική επένδυση, ύψους 150 εκατομμυρίων ευρώ, για την κατασκευή αυτόνομου αιολικού πάρκου στο νησάκι του Αγίου Γεωργίου (Σαν Τζώρτζης), το οποίο βρίσκεται νότια της Αττικής, μεταξύ της Κέας και του Πόρου. Και το πιο εντυπωσιακό; Μετά από αρκετά χρόνια (από το 2011) δικαστικής διαμάχης, ο Δήμος Υδρας κέρδισε τη μάχη (από το Δήμο Λαυρεωτικής) και διοικητικά ο Σαν Τζώρτζης του ανήκει. Γιατί; Θα το πούμε σε λίγο... 

Να σημειώσουμε εδώ ότι το αιολικό πάρκο αποτελείται από 23 ανεμογεννήτριες με δυνατότητα παραγωγής ισχύος 73 MW και με υποσταθμό ανύψωσης της τάσης. Το αιολικό πάρκο του Αγίου Γεωργίου είναι το μεγαλύτερο που λειτουργεί στη χώρα, ενώ η λεπτομέρεια που το κάνει μοναδικό είναι πως είναι το πρώτο έργο ανανεώσιμων πηγών ενέργειας το οποίο συνδέεται με υποβρύχιο καλώδιο μήκους 36,2 χιλιομέτρων, με την ενδοχώρα και συγκεκριμένα με το εργοστάσιο της ΔΕΗ στο Λαύριο.

Το καλώδιο των 150 kV, το οποίο είναι παρόμοιο με αυτό που θα χρησιμοποιηθεί για τη διασύνδεση Πελοποννήσου-Κρήτης, έχει ποντιστεί σε βάθος έως και 223 μέτρων. Η πόντιση του καλωδίου αποτέλεσε την πιο ακριβή φάση της επένδυσης των 150 εκατομμυρίων ευρώ.

Η ολοκλήρωση του καινοτόμου εγχειρήματος δεν αποτέλεσε εύκολη διαδικασία. Η εταιρεία ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή, που έφερε εις πέρας το έργο, χρειάστηκε περίπου επτά έτη για να ολοκληρώσει τη διαδικασία εξασφάλισης των αδειών και άλλα δύο χρόνια για την κατασκευή. Για το αιολικό πάρκο χρειάστηκε να γνωμοδοτήσουν 28 υπηρεσίες από 8 διαφορετικά υπουργεία.

Η κατασκευή αποτέλεσε εξίσου δύσκολη διαδικασία, δεδομένου πως στο νησάκι του Αγίου Γεωργίου δεν υπήρχαν ούτε δρόμοι, ούτε λιμενικές υποδομές για τη μεταφορά των υλικών.
Για να ξεκινήσουν τα έργα κατασκευάστηκαν δρόμοι μήκους 11 χιλιομέτρων, μικρό λιμάνι για να δένουν τα πλοία που μετέφεραν τις πρώτες ύλες, αυτόνομες εγκαταστάσεις για τη φιλοξενία των εργαζομένων, ενώ στήθηκε μέχρι και μονάδα παραγωγής τσιμέντου.

Οι ανεμογεννήτριες μεταφέρθηκαν σε κομμάτια και συναρμολογήθηκαν στο ακατοίκητο νησί. Για τη μεταφορά τους χρειάστηκε να πραγματοποιηθούν περισσότερα από 100 δρομολόγια με ferry boat. Πάνω στον Άγιο Γεώργιο υπάρχει ομάδα συντήρησης των ανεμογεννητριών σε μόνιμη βάση. Από τη λειτουργία του αιολικού προκύπτει ετήσια εξοικονόμηση περισσότερων από 60.000 τόνων πετρελαίου και 200.000 τόνων διοξειδίου του άνθρακα.

Το έργο, το οποίο ξεκίνησε να λειτουργεί το καλοκαίρι του 2017 και δημιούργησε 200 θέσεις εργασίας, έχει προσδόκιμο ζωής 25 ετών. Σύμφωνα με πηγές που γνωρίζουν τη λειτουργία αιολικών πάρκων, μετά την πάροδο 25 ετών είναι πιο συμφέρουσα η αποσυναρμολόγηση των ανεμογεννητριών και η παύση της λειτουργίας τους. 

Και στον επίλογο; Ο λόγος της διοικητικής διαμάχης των δύο δήμων για την κυριότητα της Βραχονησίδας; Με το γεγονός ότι ο Δήμος Λαυρεωτικής από το 2016 έπαιρνε 500.000 ευρώ σε εξαμηνιαία βάση από την εταιρία διαχείρησης του αιολικού πάρκου και πρόσφερε το ρεύμα στους δημότες με μειωμένο κόστος... Η βραχονησίδα Σαν Τζώρτζης (Βέλβινα στα χρόνια του Ηρόδοτου) το 1834 υπάχθηκε στην Υδρα, το 2011 η Ελληνική Στατιστική υπηρεσία, ενέταξε την βραχονησίδα στο Δήμο Λαυρεωτικής, όμως είναι τα χρήματα πολλά πλέον και το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους με την από 18/9/2017 γνωμοδότησή του (υπ’ αριθμόν 171/2017) έφερε τα πάνω κάτω.. 

Με πληροφορίες από την "Εφημερίδα των Συντακτών"